De reis van Koh Mak naar Bangkok was er één om nooit te vergeten. Vertrokken om 09:00 in een catamaran naar Trat en na een uur wachten in een gedateerde mini-van naar Bangkok, Khao San Road.
Verschrikkelijk.
Ik had twee dagen rondgefietst op Koh Mak en ongemerkt een enorme hoeveelheid zon gepakt. Goed ingesmeerd hoor en Khao Jay-petje op tegen de zon! Maar de e-coli of whatever zagen hun kans schoon en besprongen me. Al m’n Nederlands Norit heb ik ertegen ingezet.
Geplande aankomsttijd was 1700 uur maar we gingen naar het drukste deel van de stad op het drukste moment van de dag. En dat moet je gewoon niet willen. Had ons lekker buiten de stad op het vliegveld afgezet en dan zit je in 30” met de Skytrain hartje stad.
Maar nee hoor.
Eindeloze files, eindeloos hard rijden hard remmen. Eindeloos knijterhard de camera-waarschuwingen over het (gelukkig) verder niet functionerende soundsystem. Lul had het ook op een akkoordje gegooid met drie irritante Poolse tutjes en maakte een omweg van minstens een half uur om ze bij hun hotel af te zetten.
Ik had ondertussen pijn in m’n kop en kramp in m’n buik maar gelukkig deed de Norit wel z’n werk. Het had erger gekund.
Pas tegen 2100 bij het Top Link Airport Hotel maar gelukkig lekkere kamer met prima douche; een hete douche want ik was rillerig, misschien had ik nog wel koorts ook! Bij de 7 Eleven yoghurt en bananen gekocht en om 22:00 sliep ik.
Vandaag de was gedaan, Thaise Norit gekocht en een beetje dom door de buurt gedwaald. Tussen de middag geslapen, moe! Thai houden op het warmst van de dag ook een soort siësta. En ik heb me afgemeld voor de fietstocht van zondagochtend; ik geloof het wel. Misschien dat ik de kookcursus van maandagochtend ook afzeg, want zowel aanblik als geuren van Thais eten staan me momenteel heel erg tegen!
Maar ook een goed teken: einde dag had ik trek en een craving naar Westers voedsel. Bij de Mac een klassieke Big Mac met frites en een beker cola gedronken. Heerlijk!
Als ik vanavond goed slaap ben ik morgen misschien wel weer ‘t mannetje!